PL EN
Tonja z Glimmerdalen

Tonja z Glimmerdalen

na podstawie książki Marii Parr (wyd. Dwie Siostry)

tłumaczenie: Aneta W. Haldorsen

adaptacja i reżyseria: Karolina Maciejaszek

scenografia: Paweł Walicki

muzyka: Magdalena Sowul | Panilas

ruch sceniczny: Wiola Fiuk

obsada:

Magdalena Bednarek | Tonja

Edyta Janusz-Ehrlich | Heidi

Piotr Kłudka | Sanitariusz, Nils, Listonosz

Kamil Marek Kowalski | Brat, Kamerzysta, Sanitariusz

Jacek Majok | Klaus Haggen

Piotr Srebrowski | Ole, Peter

Krystian Wieczyński | Ojciec Tonji, Baran Gladiator

Andrzej Żak | Gunnvald

Magdalena Żulińska | Sally, Mama Tonji, Nilsowa, Mewa Geir

 

Prapremiera: 13 marca 2022

Dla widzów 8+

Czas trwania: 2 godziny (z przerwą)

Opis

Zajrzyjcie do małej wioski Glimmerdalen, gdzie mieszka nazywana małą łobuziarą Tonja, która wierzy w siebie i nie odpuszcza, kiedy coś jest dla niej ważne. Jest odważna, zadziorna, a jednocześnie ciepła i dbająca o innych. Kojarzy się z klasycznymi już bohaterkami jak Pippi Pończoszanka, Heidi czy Ania Shirley.

Autorką powieści „Tonja z Glimmerdalen” jest Maria Parr, okrzyknięta nową Astrid Lindgren. Jej książka opowiada o dziecku żyjącym w zgodzie z naturą, w świecie, gdzie role społeczne nie są oczywiste i gdzie dzieci mają coś do powiedzenia. Reżyseruje Karolina Maciejaszek, laureatka licznych nagród, w tym dwukrotnie łódzkiej Złotej Maski, a w 2020 roku Grand Prix festiwalu Mała Boska Komedia w Krakowie za spektaklu „Rutka” na podstawie książki Joanny Fabickiej.

 

Recenzje

Brawurowa adaptacja powieści skandynawskiej pisarki. To opowieść o tym, jak dziecięca, dziewczęca wrażliwość i energia znakomicie pomagają rozwiązywać życiowe problemy. Zrealizowana jest z rozmachem i ogromnym biglem. W świetnej, utrzymanej w mocno norweskim stylu scenografii cała obsada staje się gejzerem energii. Tu nie ma słabej roli: Magdalena Bednarek jako tytułowa Tonja tworzy postać zarażającą entuzjazmem, od której nie chce się oderwać oczu, serię świetnych episodów odgrywa Kamil Marek Kowalski. 

Przemysław Gulda, guldapoleca

To najbardziej wzruszający spektakl, jaki ostatnio widziałam. Ponadto mądry i dowcipny – ze znakomitym aktorstwem.

Grażyna Antoniewicz, Dziennik Bałtycki

Karolina Maciejaszek, która dokonała również adaptacji tekstu (w świetnym tłumaczeniu Anety W. Haldorsen), przedstawia ów niejednoznaczny, wielowątkowy świat w duchu literackiego oryginału – opowiada o odchodzeniu, o krzywdzie, o zaniechaniu. Ale i o zachwycie chwilą i ulotnością incydentalnych doświadczeń, o zrozumieniu przemijania. O pięknie, śmiechu i smacznym posiłku.

Polecane dla dzieci w wieku od ośmiu lat wzwyż przedstawienie Karoliny Maciejaszek jest przemyślane inscenizacyjnie, komunikatywne i wartkie w swojej narracji. Krajobraz, który zbudowała reżyserka, choć wywiedziony ze skandynawskiej kultury i obyczajowości, jest nam w gruncie rzeczy bardzo bliski, co zawdzięcza swojej szczerości. A składa się na nią szczere portretowanie wszystkich elementów rzeczywistości, bez pomijania tych trudnych, bolesnych i niepokojących – nieobecnego często rodzica, choroby, starzenia się, krzywdy. Czy sąsiada wracającego do domu chwiejnym krokiem. Maciejaszek bardzo umiejętnie balansuje przedstawiane treści – obok scen wymagających skupienia i refleksji reżyserka ustawie te, będące dla widza i widzki czystą frajdą, jak jazda superszybkimi sankami.

Anna Jazgarska, teatralny.pl
×