PL EN
Mity greckie

Mity greckie

scenariusz i reżyseria: Tomasz Man
scenografia: Anetta Piekarska-Man
muzyka: Maja Miro, Ignacy Jan Wiśniewski, Tomasz Man

obsada:
Jacek Gierczak
Wioleta Karpowicz
Marcin Marzec (gościnnie)
Aleksandra Miska (gościnnie)
Wojciech Stachura
Magdalena Żulińska

prapremiera: 4 listopada 2018
Duża Scena Teatru Miniatura

Dla widzów od 6 lat.

Czas trwania: 1 h 15 minut (z przerwą)

Opis

Helenka szuka lekarstwa dla swojej mamy. Pomaga jej w tym nasz gdański Neptun/Posejdon, który zabiera ją w świat greckich mitów w poszukiwaniu ambrozji, lekarstwa doskonałego. Po drodze spotykają całą plejadę greckich bogów i bogiń, a przy okazji dowiadują się dużo o sobie. Pełen muzyki spektakl reżyseruje Tomasz Man, który w Miniaturze zrealizował "Zostań przyjacielem", muzyczną opowieść o przyjaźni. 

Recenzje

Podczas wędrówki mała bohaterka spotyka kolejnych bogów i czasem dość dotkliwie przekonuje się, że nie są ideałami i mają bardzo ludzkie przywary. Jak przełamać lęk dziecięcej widowni, wynikający z gróźb Zeusa rzucającego piorunami czy działań podstępnego Posejdona, który zamyka Helenkę w koniu trojańskim? Oczywiście - żartem.

I właśnie te elementy, często obecne w spektaklach Miniatury, są mocną stroną “Mitów greckich” Mana - poczucie humoru i współczesne wątki w opowieści. Trzecim - jest muzyka, łatwo wpadające w ucho piosenki, których nie szczędzą nam jej autorzy: Maja Miro-Wiśniewska, Ignacy Jan Wiśniewski i Tomasz Man.

Kolejnym atutem tego dzieła jest gra aktorska - na scenie kipi energią i charyzmą Magdalena Żulińska w roli Helenki, a partneruje jej, niewiele oddając pola, nie zawsze sympatyczny Posejdon - w tej roli Marcin Marzec. Jacek Gierczak, Wioleta Karpowicz, Wojciech Stachura i Aleksandra Miska tworzą chór jak z greckiej tragedii, tradycyjnie komentujący i podpowiadający rozwiązania bohaterom. Wcielają się też bardzo udatnie w postaci bogów tworząc choć niewielkie to zabawne i warte zapamiętania kreacje. Zwraca też uwagę ciekawa scenografia Anetty Piekarskiej-Man, która zaproponowała nieprzeładowaną, ale czytelną symbolikę - stroje chóru imitują kolumny, pojawiają się też lalki planszetowe, które animują aktorzy w roli bogów.

Anna Umięcka, gdansk.pl

To spektakl mądry, zabawny, interesujący plastycznie. Bawią się dzieci, uśmiechają dorośli.

Grażyna Antoniewicz, "Dziennik Bałtycki"
×