PL EN
Tajemnica diamentów

Tajemnica diamentów

na podstawie pierwszego tomu z serii "Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai" Martina Widmarka i Heleny Willis

tłumaczenie: Barbara Gawryluk
adaptacja i reżyseria: Ireneusz Maciejewski
scenografia i lalki: Dariusz Panas
teksty piosenek: Joanna Herman
muzyka: Old Time Radio
asystent reżysera: Jakub Ehrlich
inspicjent: Zbigniew Okęcki

obsada
Lasse, Dziennikarz | Jakub Ehrlich
Maja, Dziennikarka | Wioleta Karpowicz
Muhammed Karat, Kościelny Svensson, Dziennikarz | Piotr Kłudka
Komisarz, Lollo Smitt, Dziennikarz | Jacek Majok
Ture Modig, Złodziej, Dziennikarka | Hanna Miśkiewicz
Siv Leander, Złodziej, Dziennikarka | Jadwiga Sankowska
Kelnerka, Policjant, Złodziej | Magdalena Żulińska

prapremiera światowa: 15 kwietnia 2012 roku

spektakl dla dzieci w wieku: od 6 lat
czas trwania spektaklu: 1 godzina i 20 minut z przerwą

Opis

Światowa prapremiera teatralnej adaptacji „Tajemnicy diamentów", pierwszej z bestsellerowej serii książek detektywistycznych dla dzieci szwedzkiego autora Martina Widmarka. Seria „Biuro detektywistyczne Lassego i Mai" opowiada o dwójce przyjaciół z klasy, Mai i Lassem, którzy zakładają agencję detektywistyczną i pomagają rozwiązywać zagadki w fikcyjnym miasteczku Valleby.

Seria  jest międzynarodowym bestsellerem, przetłumaczonym na ponad 20 języków. Martin Widmark od 2004 roku co roku otrzymuje nagrodę Bokjuryn (szwedzką nagrodę literacką, zorganizowaną tak, że ponad 50 000 dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 19 lat głosuje na swoje ulubione książki) w kategorii wiekowej 7-9 lat. Jest najczęściej wypożyczanym autorem w Szwecji, zdetronizował w tym względzie nawet legendarną Astrid Lindgren.

Spektakl „Tajemnica diamentów" to kryminał w stylu Agathy Christie dla najmłodszych, dzieci w wieku od 6 lat. Jest złodziej, są podejrzani i para sprytnych detektywów. Przedstawienie zawiera elementy interakcji z publicznością – aktorzy wcielają się w role dziennikarzy, którzy nie tylko opisują perypetie głównych bohaterów, ale razem z widzami prowadzą śledztwo. Zbierają poszlaki, prowadzą wywiady, wyciągają wnioski. Młodzi widzowie sami mogą się poczuć jak detektywi lub dziennikarze.

Inscenizację wzbogaca szczegółowa miniaturowa makieta miasteczka, którego architektura nawiązuje do charakterystycznych budowli Gdańska. Po ulicach miasteczka porusza się kamera rejestrująca wybrane sceny – śledzi losy głównych bohaterów, a także niebezpieczny pościg policyjny za samochodem przestępcy.

Przedstawienie jest pełne humoru, dynamiczne, zaskakujące i nieszablonowe, dzięki czemu zaciera się granica między sceną, a publicznością.


Autorem adaptacji oraz reżyserem spektaklu jest Ireneusz Maciejewski, młody twórca, który ma już na swoim koncie kilkanaście udanych przedstawień w teatrach w całej Polsce, m.in. „Dzień dobry, Świnko" Janoscha w Teatrze Guliwer w Warszawie czy „Kto rozśmieszy pechowego nosorożca" Leszka Kołakowskiego w Teatrze im. H.H. Andersena w Lublinie. Wiele ze swoich najciekawszych produkcji zrealizował ze scenografem Dariuszem Panasem, który pracuje także przy premierze w Miniaturze. To doświadczony artysta, który brał udział w ponad 50 realizacjach teatralnych, m.in. tworzył scenografię do nominowanej do Paszportu Polityki „Gai" w reż. Krzysztofa Raua Teatru 3/4 Zusno. Muzykę do „Tajemnicy diamentów" przygotował trójmiejski zespół Old Time Radio, a teksty piosenek napisała gdyńska poetka Joanna Herman.

Recenzje

Zaglądamy do małego sennego miasteczka Valleby, w którym zwykle nic się nie dzieje. Do czasu, gdy zacznie się seria kradzieży ze sklepu jubilerskiego. Przyjaciele z klasy, Maja i Lasse z amatorskiej agencji detektywistycznej, muszą odkryć, kto kradnie diamenty. Śledztwo obserwują dziennikarze lokalnej redakcji, którzy wychodzą do publiczności. Zadają pytania. Spisują poszlaki. Publiczność reaguje żywiołowo. (...) Trójmiejski zespół Old Time Radio skomponował oryginalną muzykę do spektaklu. Znajdziemy w niej inspiracje czarnymi kryminałami, filmami z Bogartem czy dziełami Quentina Tarantino. (...) Duże brawa za muzykę, scenografię, pomysł z makietą i kamerą oraz za wartościową literaturę dla dzieci. Najnowszą premierę teatru Miniatura zdecydowanie należy uznać za udaną.

Grażyna Antoniewicz, "Dziennik Bałtycki"

Spektakl rozgrywa się właściwie w trzech planach – w planie żywym wszyscy aktorzy grają dziennikarzy lub członków ekipy telewizyjnej, w planie lalkowym poznajemy książkowe przygody Lassego, Mai i pozostałych bohaterów, zaś niektóre z wydarzeń opartych na fabule „Tajemnicy diamentów" przeniesiono w miniaturę, na makietę miasteczka, pokazywaną w detalach za pomocą kamery.

Łukasz Rudziński, trójmiasto.pl

„Tajemnica diamentów", najnowszy spektakl gdańskiego Teatru Miniatura, to wartki, brawurowo wyreżyserowany kryminał, na którym bawić będą się zarówno dorośli, jak i dzieci.(...) Prosta, choć pomysłowa jest scenografia Dariusza Panasa – oprócz makiety miasteczka na scenie znajdują się bowiem tylko trzy szafki, nawiązujące do biurowego wystroju z lat 60., które w kolejnych scenach, uzupełniane o pojedyncze elementy (kraty czy gablotę z drogocennymi kamieniami), pełnią różne funkcje: pokoju Lassego i Mai, komisariatu lub sklepu jubilerskiego. Świetne są także same lalki (ich autorem również jest Dariusz Panas), zwłaszcza przerysowany Muhammed Karat i Lollo Smitt, wystylizowany na blond Elvisa Presleya. Wyraziste lalki nawiązują z jednej strony do książkowych ilustracji, z drugiej strony Panas wprowadził do projektów mnóstwo własnych pomysłów.

Dorota Karaś, "Gazeta Wyborcza"

Tam, gdzie spotyka się znakomity tekst (podobno Martin Widmark jest najczęściej wypożyczanym autorem w Szwecji, zdetronizował w tym względzie nawet legendarną Astrid Lindgren) ze świeżym i otwartym podejściem młodego, choć już doświadczonego reżysera (Ireneusz Maciejewski brał udział w ponad 50 realizacjach teatralnych i ma na swoim koncie kilka udanych adaptacji), musi powstać coś interesującego. Zabawne, zaskakujące i nieszablonowe – tak w trzech słowach określiłabym to przedstawienie.

Urszula Morga, qlturka.pl
Projekty

Projekty lalek i scenografii do spektaklu "Tajemnica diamentów" autorstwa Dariusza Panasa oraz projekty druków autorstwa Anity Wasik.

×