PL EN

ZA KULISAMI BLOG

Rady młodych w instytucjach kultury - podsumowanie konferencji New Approaches to New Audiences (17 lipca 2017, Awinion)

Dzięki uprzejmości prowadzonego przez Tomasza Rodowicza Teatru Chorea zostałam zaproszona do udziału w konferencji New Approaches to New Audiences, podsumowującej dwuletni projekt „Take over” badający wprowadzanie i funkcjonowanie rad młodych w instytucjach kultury i organizacjach artystycznych. Konferencja odbyła się 17 lipca w ramach festiwalu teatralnego w Awinionie.

Dofinansowany z programu „Kreatywna Europa” projekt prowadziło British Council w partnerstwie z czterema, zróżnicowanymi pod kątem finansowania i typu prowadzonej działalności, organizacjami: działającym od 1999 roku w Atenach nowoczesnym, interdyscyplinarnym centrum kultury Bios skupionym na sztuce współczesnej i multimediach (Grecja), założonym w 2004 roku, realizującym autorską metodę treningu aktora Teatrem Chorea z siedzibą w Fabryce Sztuki w Łodzi (Polska), powołaną w 1932 roku Fundacją Kolarac prowadzącą w Belgradzie Narodowy Uniwersytet zajmujący się szeroką działalnością związaną z muzyką, literaturą, filmem i edukacją (Serbia) oraz prywatnym, założonym w 1987 roku we Florencji Teatro della Limonaia (Włochy).

Większość organizacji partnerskich miała już na swoim koncie współpracę z młodzieżą, przede wszystkim poprzez realizację działań edukacyjnych. Większość z nich była zakładana w swoim czasie ze świeżą energią przez młodych animatorów kultury, którzy chcieli wypracować własny model zarządzania i programowania działań artystyczno-kulturalnych lub autorską metodę pracy artystycznej. Mimo średniej wieku powyżej czterdziestki u wszystkich widać było żywe zaangażowanie w realizację głównego założenia projektu – nawiązania głębszej relacji z młodą widownią i włączenia jej w swoje działania. Mówili o tym zarówno pod kątem pozostawienia dziedzictwa, jak i poszukiwania innej perspektywy – nowych pomysłów, świeżej energii. Podsumowując swoje doświadczenia z projektu, Dimitri Milopulos z Teatro della Limonaia podkreślił wagę spojrzenia na własną pracę z perspektywy młodzieży, z kolei Vassillis Haralambidis z Bios mówił o odmłodzeniu organizacji, możliwości ponownego sprawdzenia, jak funkcjonują na co dzień, wybicia się z przyzwyczajeń, ale też wzmocnieniu ich rozpoznawalności i wejściu szerzej w rzeczywistość online. Virdzinija Djekovic z Kolarac zauważyła, że jednym z najważniejszych zagadnień podczas realizacji projektu było to, jak być mentorem, jak nawiązać rzeczywisty kontakt z młodymi.

Praktycznym materiałem powstałym podczas projektu jest broszura „Take Over: YouthBoard Learning Kit” (dostępna do ściągnięcia tutaj) pokazująca proces powołania i organizacji rady młodych oraz opisująca case studies organizacji partnerskich. Każda z nich podeszła do realizacji projektu w nieco odmienny sposób, dopasowując koncept rady młodych do swojej działalności, choć część działań powtarzała się – początkowe szkolenia dla członków rady (m.in. z programowania, komunikacji z artystami, budżetu, komunikacji), wydarzenia integrujące grupę, regularne spotkania członków mające na celu wypracowanie wspólnych działań. Bardzo ważne jest zapewnienie radzie młodych konkretnej przestrzeni niezależności, w której uczestnicy sami podejmują decyzje od A do Z – od programu przez budżet po komunikację organizowanych wydarzeń. Kolarac i Bios dali swoim radom możliwość zaplanowania i zrealizowania serii działań mieszczących się w ogólnym programie instytucji. Przy Teatro della Limonaia rada młodych zorganizowała własny festiwal, a grupa zebrana przy Teatrze Chorea zrealizowała spektakl „Error 404”, bazując na metodach pracy teatralnej Chorei, prezentowany kilkakrotnie na różnych etapach.

Wszyscy partnerzy zauważyli przypływ nowej, młodszej widowni, także w przypadku wydarzeń organizowanych poza projektem, dzięki informacjom udostępnianych w kanałach społecznościowych prowadzonych przez członków rad młodych. Poprzez włączenie młodzieży w swoje działania organizacje zaobserwowały zmiany w swoim wizerunku – zaczęły być postrzegane jako bardziej nowoczesne, ekscytujące, bliższe młodzieży.

Problemy, na które zwracali uwagę, związane były przede wszystkim z utrzymaniem motywacji i zaangażowania członków rady młodych oraz odpowiedniego mentoringu, który zapewni młodzieży potrzebną wiedzę i umiejętności, a jednocześnie nie ograniczy ich niezależności. Różnie potoczyły się kwestie naborów do rad młodych – w niektórych wypadkach zostały powtórzone lub kilka osób dołączyło w późniejszych etapach realizacji projektu. Z jednej strony atrakcyjne wydaje się włączenie do rad osób, które mają niewielkie doświadczenie związane z kulturą i sztuką, z drugiej okazuje się, że utrzymanie zaangażowania takich osób nie jest proste. Istotną kwestią okazała się liczebność rady – praktyka pokazała, że lepsza mniejsza rada niż za duża, w której część osób przestaje się angażować. Bios wybrnął z tego w ten sposób, że większą radę podzielił na mniejsze zespoły zajmujące się konkretnymi wydarzeniami, ale konsekwencje były takie, że całej rady nie dało się z powrotem zintegrować.

Losy rad młodych po zakończeniu projektu także potoczyły się różnie – w niektórych organizacjach cała rada przestała funkcjonować, natomiast pozostały poszczególne jednostki, w niektórych wypadkach jako pracownicy, w niektórych jako wolontariusze. Kolarac zapowiada ogłoszenie naboru do nowej rady. Teatrowi Chorea udało się stworzyć zmotywowaną i zintegrowaną grupę, która kontynuuje działalność pomimo zakończenia projektu, planując kolejne przedsięwzięcia. Decydującym czynnikiem wydaje się tutaj twórczość artystyczna grupy – dzięki stworzeniu spektaklu opartego na wypracowanym wspólnie scenariuszu, w którym każdy ma ważną rolę, identyfikują się z tym działaniem i mają z nim silny emocjonalny związek.

Członkowie rad młodych obecni podczas konferencji podkreślali wagę niezależności w podejmowanych działaniach, ale też profesjonalnego wsparcia i zdobytej wiedzy. Widać było, że zrealizowane wydarzenia przyniosły im dużo satysfakcji. Gianni Bertoli z rady młodych przy Teatro della Limonaia podkreślił to, jak ważny był dla niego udział w tym projekcie – współcześnie we Włoszech młodzież ma duży problem ze znalezieniem pracy i zdobyciem doświadczenia, dzięki „Take Over” miał dostęp do konkretnej wiedzy, którą mógł praktykować.

Ciekawym elementem konferencji był wykład Gorana Tomki – serbskiego naukowca zajmującego się politykami kulturalnymi i zarządzaniem, członka UNESCO Chair związanego z tą tematyką – który zajął się szerzej tematem rozwoju publiczności (audience development). Tomka zwrócił uwagę, że instytucje kultury powstały jako narzędzie różnicowania bogatych i biednych – w samej idei ich powstania zawarte jest przekonanie, że nie są dla każdego. Chcąc poszerzyć dostęp do kultury i dotrzeć do nowych publiczności, cały czas musimy wypracowywać kolejne metody przekraczania barier immanentnie wpisanych w instytucje kultury – jak włączać zamiast wykluczać. Dotychczasowe działania oparte przede wszystkim na marketingu nie przyniosły efektu – z badań wynika, że cały czas przychodzi do nas ta sama publiczność. Też dlatego, że chcieliśmy zdobyć nową publiczność, jednocześnie się nie zmieniając. Tomka zadał pytania o to, czym chcemy być jako instytucje kultury – kreatorami barier? Narzędziami do robienia pieniędzy albo wytwarzania kolejnych talentów do wykorzystania w kreatywnej gospodarce? A może miejscami, gdzie można się uczyć, eksperymentować, gdzie zdarzają się niespodzianki i gdzie najróżniejsi ludzie mogą się spotkać i tworzyć coś wspólnie?

Musimy cały czas zwracać uwagę na to, czy nasze siedziby są dostępne, czy nas program jest tworzony z myślą o różnych odbiorcach, czy nie tworzy barier. Metody rozwijania publiczności nie są kolejnymi narzędziami marketingowymi – ich podstawą jest nawiązanie rzeczywistego kontaktu i zaangażowanie.

Agnieszka Kochanowska

 

Youth Boards in Cultural Organisations

Thanks to the Chorea Theatre I was invited to participate in the conference New Approaches to New Audiences summing up a two-year Take Over project focusing on introducing youth board model in cultural and artistic organisations.

Co-funded by the Creative Europe Programme of the European Union, project was led by British Council in partnership with four organisations: founded in 1999 in Athens interdisciplinary cultural centre Bios focusing on contemporary art and multi-media scene (Greece), established in 2004 Chorea Theatre developing original actor’s training method with a permanent base in cultural hub called Art Factory in Łódź (Poland), established in 1932 in Belgrade the Kolarac Endowment with a wide range of activities from music and literature to film and education (Serbia) and finally, Teatro della Limonaia, private theatre founded in 1987 in Florence (Italy).

Most of the partners had a previous experience in working with young people, mostly because of educational activities. Most were founded by young cultural leaders with fresh ideas wanting to experiment with new forms of cultural management or artistic methods. Despite the average age over 40 everybody seemed deeply invested in the main aim of the project – connecting with a young audience and engaging them with their work. They talked about leaving a legacy but also looking for a different perspective – new ideas, fresh energy. Summing up project's experiences Dimitri Milopulos from Teatro della Limonaia underlined the importance of looking at their work from young people's perspective. Vassillis Haralambidis from Bios talked about making an organisation young again, a possibility to check their everyday work routine and break habits but also about making Bios more visible, especially in social media. Virdzinija Djekovic from Kolarac pointed out that one of the most important issues during the project was how to be a mentor, how to establish an authentic relationship with young people.

A very practical tool worked out during the project is “Take Over: YouthBoard Learning Kit” displaying necessary steps you need to take to establish a youth board and organise its work but also introducing partners’ case studies. Each organisation chose a slightly different approach, tailoring the youth board model to their needs but some activities were repeated such as initial workshops for board members (i.e. programming, production process, budgeting, communication strategies), bonding activities, regular youth board meetings to work out a programme. It was very important to give board members a certain independence to make all the necessary decisions – from programming through budgeting to communicating their ideas. Kolarac and Bios gave their young boards an opportunity to realise a series of events as a part of the main programme of their institutions. The youth board in Italy organised their own festival and Polish youth board produced a performance “Error 404” based on the Chorea Theatre method which was presented at different stages of its development.

All partners noticed an influx of a new young audience, also for the events organised apart from the project thanks to the information passed through youth board social media. Due to involving young people in their activities, they also noticed changes in their image – they are perceived as more fresh, innovative and exciting.

The problems partners pointed out were mostly connected with maintaining a high level of motivation and engagement of youth board members and appropriate mentoring which can give a needed knowledge and skills without taking away the necessary independence. The process of recruiting youth board members was not as straightforward as it may seem – in some cases the open calls had to be repeated, some people joined the boards at a later time. On the one hand it seems interesting to involve participants who have little experience with culture and art but on the other hand maintaining their engagement is not easy. A size of the board turned out to be an important issue – in practice, a smaller board was better than a bigger one in which part of the members lost their interest quickly. Bios divided their youth board into three different working groups but at the end, they failed to unify them again.

Part of the youth boards ceased functioning after the project, some of their members stayed on as employees or volunteers. Kolarac is keen to announce an open call for another youth board. Chorea Theatre youth board has become a very tight-bound group which continues to work as a part of Chorea, applied and received a grant for young artists and plans further events and productions. A crucial factor seems to be an artistic output – due to creating a performance based on the collaboratively worked out script and method, they feel a deep emotional connection with the project.

Members of the youth boards attending the conference underlined the importance of independence but also professional support and acquired know-how. It was obvious that the activities they took part in brought them a lot of satisfaction and sense of pride. Gianni Bertoli from Teatro della Limonaia youth board pointed out how important the participation in the project was for him – nowadays in Italy young people have a lot of problems with finding a job and gaining experience, thanks to Take Over he had a direct access to knowledge and could practice it.

 Agnieszka Kochanowska, Miniatura City Theatre, Poland

 

Galeria
×