PL EN

STREFA NAUCZYCIELA

Pokazy spektaklu "Karakonia. Pieśni według Schulza" połączone z wykładem

Zapraszamy na pokazy spektaklu "Karakonia. Pieśni według Schulza" na motywach "Sklepów cynamonowych" Bruno Schulza dla szkół gimnazjalnych i licealnych, które będą połączone z wykładem dr. Piotra Millatiego z Uniwersytetu Gdańskiego poświęconym życiu i twórczości pisarza.

Twórczość Bruno Schulza, który przyjaźnił się z największymi postaciami polskiej kultury w okresie międzywojnia – m.in. Gombrowiczem, Witkacym czy Nałkowską – jest jednym z najbardziej oryginalnych zjawisk w polskiej literaturze. Wielokrotnie była inspiracją dla artystów z różnych dziedzin sztuki na całym świecie. Na jej kanwie powstał słynny film Wojciecha Hasa „Sanatorium pod Klepsydrą”, częściowo animowana „Ulica Krokodyli” Stephena i Timothy’ego Quayów, dziesiątki przedstawień teatralnych, m.in. znakomity spektakl „Ulica Krokodyli” brytyjskiego Teatru Complicite w reż. Simona McBurneya.

Połączenie spektaklu z wykładem daje możliwość zainteresowania młodzieży twórczością wybitnego artysty w przystępny, atrakcyjny sposób.

Dr Piotr Millati, ur. w 1967 r. w Gdańsku. Historyk literatury specjalizujący się w literaturze XX wieku. Pracuje na filologii polskiej Uniwersytetu Gdańskiego. Eseista. Autor książek: Gombrowicz wobec sztuki /2002/ oraz Tratwa Meduzy. Szkice o literaturze /2013/. Redaktor kwartalnika artystycznego „Bliza” oraz czasopisma „Schulz/Forum”.

Ceny biletów grupowych: 20 zł od osoby.

Rezerwacja:

tel. 58 341 94 83
organizacjawidowisk@teatrminiatura.pl

 

O spektaklu

Spektakl ma formę recitalu z mocno rozbudowaną warstwą plastyczną, gdzie słowa piosenek są punktem wyjścia do budowania obrazu. Nawiązuje do tradycji teatru plastycznego, w którym obrazy są głównym nośnikiem znaczeń i emocji. W przedstawieniu dużą rolę odgrywają różnego typu lalki, elementy scenograficzne, nietypowe kostiumy inspirowane również cyklem grafik „Xięga bałwochwalcza”. Artyści pokazują świat, w którym rządzi maskarada, ciągłe przemiany, którym ulegają zarówno bohaterowie, jaki i przedmioty, zgodnie ze słowami Schulza z listu do Witkacego: „Rzeczywistość przybiera pewne kształty tylko dla pozoru, dla żartu, dla zabawy. Ktoś jest człowiekiem, a ktoś karakonem, ale ten kształt nie sięga istoty, jest tylko rolą na chwilę przyjętą, tylko naskórkiem, który za chwilę zostanie zrzucony. (...) Obecna tam jest nieustannie atmosfera kulis, tylnej strony sceny, gdzie aktorzy po zrzuceniu kostiumów zaśmiewają się z patosu swych ról”.

×