PL EN

STREFA NAUCZYCIELA

Premiera "Brzydkiego kaczątka" już w ten weekend!

13 października na Dużej Scenie odbędzie się premiera "Brzydkiego kaczątka" w reżyserii Romualda Wiczy-Pokojskiego.

Problem odmieńców jest jednym z najstarszych i najczęstszych motywów w mitach, baśniach i bajkach na całym świecie. Temat odmienności, niedopasowania, poszukiwania tożsamości, a jednocześnie miejsca przynależności to temat uniwersalny, powtarzający się w nieskończonej liczbie wariacji w literaturze, teatrze, kinie. „Brzydkie kaczątko” Hansa Christiana Andersena jest jedną z najbardziej znanych i popularnych interpretacji tego tematu. Prosta historia kaczątka, które okazuje się łabędziem zawiera wiele tropów odnoszących się do głębokich psychologicznych i socjologicznych treści.

Hans Christian Andersen – wywodzący się z biednego domu, zaniedbywany przez rodziców, pozbawiony dostępu do odpowiedniej edukacji – przez całe życie zmagał się z poczuciem nieprzystosowania, kompleksami, różnymi formami odrzucenia. Nic dziwnego, że postaci osieroconych, porzuconych, zaniedbywanych dzieci są tak częstym motywem w jego twórczości począwszy od baśni przez powieści po sztuki teatralne. Jednak również Andersen jest znakomitym przykładem, że mimo trudnych początków można odnaleźć swoje miejsce w świecie i duchową rodzinę, która umożliwi rozwój i zrealizowanie swojego potencjału.

„Brzydkie kaczątko” w Miniaturze ma przypomnieć przede wszystkim, że inne nie znaczy brzydkie. W czasach globalizacji spotkania z innym są nieuniknione. W naszej opowieści odmienność kaczątka wywołuje różne reakcje: złośliwość i odrzucenie, ale też obojętność i fałszywą dobroczynność rzucającą ochłapy, żeby uspokoić sumienie. Hasło „brzydkie kaczątko” nie bez powodu tak rozgościło się w naszym języku i sposobie myślenia. Treści, które wywołuje są dziś równie aktualne, jak w czasach, kiedy Andersen walczył, żeby na kaczym podwórku zaakceptowali to, że jest łabędziem. Dlatego tak ważne jest, żeby dzieci zapamiętały tę opowieść i znaczenia, które ze sobą niesie.

Eksperymentalna forma przedstawienia nawiązująca do chińskiego teatru cieni ma zapoznać dzieci z nowoczesnym myśleniem o formie teatralnej. Tworzenie spektaklu w warstwie wizualnej i dźwiękowej będzie się odbywało na oczach widza. Wykorzystane zostaną rzutniki pisma, sprzęt, który można znaleźć w każdej szkole, a który stwarza możliwości poszerzenia klasycznej formy teatru cieni o zastosowanie nietypowych dla niego elementów jak m.in. woda, ziarna, barwniki, piasek. Te codzienne składniki naszej rzeczywistości w spotkaniu z technologią zastosowaną w przedstawieniu zaskakują, nabierają ciekawej wartości estetycznej. Ta forma wymaga też od aktorów stworzenia i opanowania nowych technik animacji oraz ogromnego skupienia i precyzji ze względu na małe wymiary scenografii i rekwizytów.

Pomysłodawcą inscenizacji i reżyserem jest dyrektor Teatru Miniatura, Romuald Wicza-Pokojski, który poza realizacją spektakli w teatrach instytucjonalnych (m.in. „Pamiętnik z dekady bezdomności” i „Kiedy przyjdą podpalić dom, to się nie zdziw” w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku) od 1991 roku tworzy autorski Teatr Wiczy, mający na swoim koncie m.in. Offeusza na Międzynarodowym Festiwalu MALTA Off  (za „Krakersy”), Grand Prix na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu i nagrodę za innowacyjność w sztuce lalkarskiej World Festival of Puppet Arts w Pradze (za „Złamane paznokcie. Rzecz o Marlenie Dietrich”). W Miniaturze zrealizował spektakl dokumentalny dla dzieci „Baltica. Psa na krze”, który miał premierę w grudniu 2012 roku.

Elementy wizualne i bajkowe postaci stworzyli Monika i Adam Świerżewscy, gdańscy projektanci, pomysłodawcy niepowtarzalnego świata Bobomów – charakterystycznych zwierzaków powstałych na potrzeby malarskich naklejek ściennych do dziecięcych pokoi. Wyróżniają je naturalna kreska, nietypowa, żywa kolorystyka i pełny fantazji charakter postaci, z których każda ma swoje imię i cechy charakterystyczne (na przykład kura Lodzia lubi czuć wiatr w piórach, a gęsior Przemo lubi lotnictwo, ale tylko cywilne).

Przy tworzeniu warstwy dźwiękowej do spektaklu pracuje również jeden z najlepszych imitatorów dźwięku w Polsce, Henryk Zastróżny, zaangażowany w produkcję większości znakomitych polskich filmów – od „Kingsize”, przez „Rozmowy z człowiekiem z szafy” po „Katyń”, „Rewers” i „Pokłosie”.

 

Mecenasem Premiery jest Nordea Bank Polska, który wspiera promocję literatury dziecięcej.




Informacje o artystach
Romuald Wicza-Pokojski
Reżyser, dramaturg, od listopada 2011 roku dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Miniatura. Absolwent Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie na Wydziale Wiedzy o Teatrze. W 1991 roku założył autorski Teatr Wiczy, z którym zrealizował ponad 20 spektakli, zarówno scenicznych, jak i plenerowych. W latach 1994–1997 pracował w Instytucie Teatru Narodowego i Teatrze Narodowym, gdzie współtworzył pierwszą impresaryjną scenę teatralną w Polsce – Teatr Mały. W latach 2006–2009 prowadził zajęcia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Zaangażowany w działalność kulturalną i teatralną: pomysłodawca i dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Bulwar Sztuki (2003–2006), kierownik społecznego domu kultury Centrum Wolnego Czasu Wicza (2004–2009). Realizator projektów artystyczno-społecznych adresowanych do osób bezdomnych, środowisk defaworyzowanych społecznie, emigrantów. W latach 2008–2011 dyrektor programowy Biura Gdańsk 2016, współautor strategii kulturalnej „Wolność kultury. Kultura Wolności”.
Jako reżyser i dramaturg współpracował z teatrami: Baj Pomorski w Toruniu, Olsztyński Teatr Lalek, Teatr Wybrzeże w Gdańsku. Jego spektakle były prezentowane m.in. w Armenii, Czechach, Chorwacji, Danii, Grecji, Hiszpanii, Iranie, Irlandii, Niemczech, na Litwie, Słowacji, w Szwecji, USA, Wielkiej Brytanii, we Włoszech, na Białorusi, w Japonii. Laureat wielu nagród indywidualnych i zbiorowych, m.in.za innowacyjność w sztuce lalkarskiej za spektakl „Dietrich. Broken nails” podczas World Festival of Puppet Arts w Pradze w 2009 roku. W 2007 roku otrzymał medal „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. W Miniaturze zrealizował spektakl „Baltic. Pies na krze”, który miał premierę w grudniu 2012 roku.

Agnieszka Kochanowska
Absolwentka teatrologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczestniczka Forum Dramaturgicznego przy Instytucie Teatralnym i Instytucie Adama Mickiewicza, organizatorka warsztatów dramaturgicznych z Szymonem Wróblewskim i Pawłem Demirskim w Sopockiej Scenie Off de BICZ, autorka scenariuszy do spektakli teatrów niezależnych (m.in. „Letnie małżeństwo” Teatru Kreatury, nagroda „szczebel do kariery” na 37. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora). Recenzentka teatralna dwutygodnik.com, czasopisma internetowego Narodowego Instytutu Audiowizualnego.

Monika i Adam Świerżewscy | BOBOM.pl
Projekt BOBOM.pl (autorskie malarskie naklejki ścienne) tworzą wspólnie Monika i Adam Świerżewscy – projektanci po Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Projektowanie naklejek do pokoi dziecięcych jest wynikiem aktywnego działania w branży wnętrzarskiej {monu.pl} i graficznej {swierszcze.com} oraz obserwacji rynku i materiałów dostępnych dla osób poszukujących ciekawych rozwiązań dla dzieci.

Piszą o sobie: „Rozumiemy, jak wielkie znaczenie dla rozwoju dziecka ma jego najbliższe otoczenie, kochane osoby i przyjazny świat. Wierzymy głęboko, że BOBOMY przybliżą naszym Skarbom cudowność kształtów i kolorów, swobodę i radość tworzenia, różnorodność cudaków wokół nas... Postawiliśmy na swoje umiejętności i wyczucie formy, koloru, popatrzyliśmy, co pociąga dzieci najmocniej, na co żywo reagują, jakich bodźców szukają. I co pozwoli im rozwinąć w sobie kreatywne instynkty. Naturalna kreska pokazująca w prosty sposób cały charakter zwierza i towarzysząca jej feeria barw pozwoliły pokazać BOBOMA dokładnie takim, jakim jest. Pokochaliśmy je już na etapie mglistej wizji, a ich materialna forma dała nam wielka frajdę. Proponujemy Wam autorskie projekty, ręczny rysunek, subiektywny pomysł na widzenie świata. Dzielimy się z Wami naszym pomysłem na oswajanie przestrzeni, na czerpanie energii z tego, co przyjazne i kolorowe. I wierzymy, że taki świat od małego zostanie też w dużym:)”.

Rafał Kłoczko
Dyrygent, kompozytor i teoretyk muzyki. Autor muzyki solowej, kameralnej, wokalno-instrumentalnej, jak i teatralnej, wykonywanej w całej Polsce, zdobywca wielu nagród w ogólnopolskich konkursach kompozytorskich. Jako dyrygent pracował z dyrygentami w Polsce i za granicą m.in. z Marco Guidarinim (Włochy), Colinem Mettersem (Anglia), Rubenem Silvą, czy Wojciechem Michniewskim. W roku 2011 został zaproszony do Opery Narodowej w Warszawie na Europejską Konferencję Operową ENOA, w ramach której jako jeden z trzech młodych polskich dyrygentów przygotował operę „Mr Emmet takes a walk” Petera Maxwella Daviesa. Zorganizował szereg koncertów kameralnych i symfonicznych, a także przedstawień operowych. Za najważniejsze należy uznać poprowadzenie w Operze Bałtyckiej w czerwcu 2012 opery „Le villi” Giacomo Pucciniego oraz w maju 2013 roku dwóch jednoaktowych oper „Weksel małżeński” Gioachino Rossiniego i „Gianni Schicchi” Giacomo Pucciniego. Od roku 2012 współpracuje z Wydziałem Wokalno-Aktorskim na Akademii Muzycznej w Gdańsku, prowadząc zajęcia z zespołów operowych i musicalowych. W styczniu 2013 roku pracował jako asystent Michała Klauzy przy premierze oper „Gracze” Dymitra Szostakowicza i „Skrzypce Rotszylda” Beniamina Fleischmanna.

Za całokształt osiągnięć był nominowany do Nagrody Prezydenta Gdańska dla Młodych
Twórców (2011) i otrzymał prestiżowy tytuł Najlepszego Studenta Trójmiasta 2011 przyznawany przez Stowarzyszenie Czerwonej Róży. W lipcu 2012 roku został Najlepszym Studentem RP w konkursie Studencki Nobel w kategorii Sztuka. Został również laureatem programu Instytutu Muzyki i Tańca „dyrygent rezydent”, jako zaproszony do współpracy przez Toruńską Orkiestrę Symfoniczną.

Henryk Zastróżny
Jeden z najlepszych w Polsce i na świecie imitatorów dźwięku, jako wieloletni pracownik Wytwórni Filmów Fabularnych w Łodzi i we współpracy z innymi wytwórniami imitował lub synchronizował dźwięk do setek polskich filmów, m.in. do „Kingsize” (1987), „Rozmowy z człowiekiem z szafy” (1993), „Kilera” (1997), „Dużego zwierzęcia” (2000), „Katynia” (2007), a ostatnio m.in. „Magicznego drzewa” (2008), „Rewersu” (2009) i „Pokłosia” (2012).

 

O spektaklu na portalu Pomorze Kultury opowiada reżyser:

Galeria
×